امداد و نجات و اسکان اضطراری

افزایش فراوانی و شدت بلایای طبیعی در دهه های اخیر، مدیریت بحران را به یکی از مهم ترین چالش های جوامع بشری تبدیل کرده است. در این میان، اثربخشی عملیات امداد و نجات و کیفیت برنامه ریزی اسکان اضطراری، نقش تعیین کننده ای در کاهش تلفات انسانی، جلوگیری از بحران های ثانویه و تسریع روند بازگشت به شرایط پایدار ایفا می کند. این پژوهش با رویکردی تحلیلی–کاربردی به بررسی رویکردهای نوین در امداد، نجات و اسکان اضطراری پرداخته و ارتباط آن ها را با ارتقای تاب آوری اجتماعی تحلیل می کند. استفاده از فناوری های نوین نظیر سامانه های اطلاعات جغرافیایی، پهپادها، هوش مصنوعی، سیستم فرماندهی حادثه، سرپناه های پیش ساخته و مدیریت دیجیتال کمپ ها از محورهای اصلی این مطالعه است. نتایج نشان می دهد که گذار از مدیریت سنتی بحران به الگوی فناورانه و داده محور، موجب افزایش سرعت واکنش، کاهش آشفتگی عملیاتی، بهبود هماهنگی بین سازمانی و ارتقای سطح ایمنی و سلامت آسیب دیدگان می شود.

کلیدواژه ها:

امداد و نجات ، اسکان اضطراری ، فناوری نوین ، تاب آوری ، کمپ اضطراری