بررسی و تحلیل مطالعات انجام شده درباره افت سفره های آب زیرزمینی و پیامدهای آن در مناطق خشک ایران با تاکید بر شهرستان نجف آباد

این مقاله مروری به بررسی و تحلیل انتقادی مطالعات انجام شده پیرامون افت سفره های آب زیرزمینی و پیامدهای آن در مناطق خشک ایران، با تمرکز ویژه بر شهرستان نجف آباد می پردازد. با توجه به موقعیت جغرافیایی ایران در کمربند خشک و تشدید اثرات تغییر اقلیم، مدیریت پایدار منابع آب زیرزمینی به یک اولویت استراتژیک تبدیل شده است. این پژوهش، با مروری بر ادبیات فنی و نتایج کمی مطالعات کلیدی وضعیت کمی و کیفی آبخوان نجف آباد را مورد ارزیابی قرار می دهد. نتایج مطالعات مروری نشان داد که شاخص هایی نظیر نسبت آب مصرفی به آب تجدیدپذیر (۰.۸) و شاخص تنش آبی (۱.۲۷) در منطقه نجف آباد حاکی از تنش شدید آبی است. مدل سازی هیدرولوژیکی نیز کسری مخزن قابل توجهی (۱۷۸) میلیون متر مکعب در دوره ۱۳۸۹-۱۳۸۱ را تایید می کند. همچنین، افت سالانه تراز آب زیرزمینی تا سقف ۰.۹۲۰ متر و کاهش کیفیت آب زیرزمینی به دلیل برداشت بی رویه، وضعیت بحرانی منطقه را تایید می نماید. این مرور بر ضرورت اجرای برنامه های جامع مدیریتی، مدل سازی پیشرفته، و توجه به پایداری زیست محیطی برای مقابله با این چالش تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

افت آب زیرزمینی ، نجف آباد ، پایداری منابع آب ، تنش آبی ، مدیریت یکپارچه آب