بررسی رفتار ایمن و عوامل موثر بر آن در محیط کار: مطالعه موردی کارکنان مرد ۴۰–۲۵ سال شرکت نظم آوران صنعت و معدن گل گهر

ایمنی شغلی به عنوان یکی از پایه های اصلی توسعه ی پایدار سازمانی، نقش تعیین کننده ای در کاهش حوادث و ارتقای بهره وری نیروی انسانی دارد. در محیط های کاری پرریسک مانند معادن، رفتار ایمن کارکنان عاملی حیاتی در پیشگیری از حوادث به شمار می رود. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل عوامل موثر بر رفتار ایمن در کارکنان مرد ۲۵ تا ۴۰ سال شرکت نظم آوران صنعت و معدن گل گهر انجام شده است. این مطالعه از نوع توصیفی–تحلیلی میدانی است و داده ها از طریق پرسش نامه استاندارد رفتار ایمن جمع آوری گردید. جامعه آماری شامل کارکنان عملیاتی و سرپرستان شرکت بوده و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۱۲۰ نفر انتخاب شدند. روایی ابزار از طریق نظر خبرگان حوزه HSE و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ (۰/۸۷) تایید گردید. نتایج تحلیل داده ها نشان داد بین فرهنگ ایمنی سازمانی، آموزش های مستمر HSE، انگیزش شغلی و ادراک از ریسک با میزان بروز رفتار ایمن رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p<۰.۰۵). در مقابل، فشار کاری بالا به عنوان موانع بروز رفتار ایمن شناسایی شدند. یافته ها تاکید می کند که ایجاد فرهنگ ایمنی قوی، برگزاری دوره های آموزشی هدفمند و توسعه ی نظام پاداش مبتنی بر رفتار ایمن می تواند احتمال وقوع حوادث شغلی را کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

رفتار ایمن ، فرهنگ ایمنی ، آموزش HSE ، انگیزش شغلی ، صنعت و معدن