مهارت های روانی موثر بر میزان موفقیت ورزشی هندبالیست های دختر نوجوان

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرینات طناب زنی گروهی و انفرادی بر عزت نفس و عملکرد ورزشی دختران نوجوان بود. مواد و روش ها: پژوهش حاضر به صورت میدانی با استفاده از طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل اجرا شد. جامعه پژوهش شامل دختران زیر ۱۴ سال شهر فلاورجان بودند که با روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۴۸ دانش آموز به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند و بصورت تصادفی ۱۶ نفره در گروه یک تمرینات طناب زنی انفرادی، گروه دو تمرینات طناب زنی گروهی و گروه کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه عزت نفس آیزنک بود. جهت اندازه گیری عملکرد ورزشی از آزمون های چابکی، دو سرعت، پرش و دراز و نشست استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل از نرم افزار Spss-۲۵ در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. برای آزمون فرضیه ها از آزمون رگرسیون چندگانه، ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که نسبت F تحلیل کوواریانس یک متغیری در نمره عزت نفس (۴۹/۱۵=F، ۰۰۱/۰=P) معنی دار بود. لذا تفاوت میانگین نمرات عزت نفس در دو گروه آزمایش و کنترل در مرحله پس آزمون تفاوت معنی داری داشت (۰۰۱/۰>P). همچنین نتایج نشان می داد که نسبت F تحلیل کوواریانس یک متغیری در نمره چابکی (۲۶/۶ =F، ۰۰۴/۰=P) و دو سرعت (۶۴/۵ =F، ۰۰۶/۰=P) معنی دار بود. اما در نمرات پرش (۶۳/۰=F، ۵۳۵/۰=P) و دراز و نشست (۴۲/۰=F، ۶۶/۰=P) معنی داری حاصل نشد. این یافته ها نشان می دهند در مولفه های چابکی و دو سرعت از عملکرد ورزشی در مرحله پس آزمون بین گروه های آزمایشی یعنی طناب زنی انفرادی و گروهی با گروه گواه تفاوت معنی دار وجود دارد. نتیجه گیری: جهت افزایش عزت نفس به وسیله تمرینات طناب زنی گروهی، پیشنهاد می شود از روش های مختلفی استفاده نمود، به طور مثال ایجاد محیطی حمایتی و تشویق به مشارکت فعال در تمرینات گروهی، و تشویق به تمرکز بر نقاط قوت فردی، جشن گرفتن دستاوردها و ترغیب به پذیرش چالش ها می تواند به افزایش عزت نفس کمک نماید.

کلیدواژه ها:

طناب زنی گروهی ، طناب زنی انفرادی ، عزت نفس ، عملکرد ورزشی ، دختران نوجوان