هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرینات
طناب زنی گروهی و انفرادی بر
عزت نفس و
عملکرد ورزشی دختران نوجوان بود. مواد و روش ها:
عزت نفس به عنوان احساس ارزشمندی شخصی تعریف می شود که منعکس کننده ارزیابی فرد از ارزش خود است. پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی که به صورت میدانی با استفاده از طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل اجرا شد. جامعه پژوهش شامل دختران زیر ۱۴ سال شهر فلاورجان بودند که با روش نمونه گیری در دسترس و هدفمند تعداد ۴۸ دانش آموز به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند که بصورت تصادفی ۱۶ نفره در گروه آزمایش اول تمرینات طناب زنی انفرادی، گروه آزمایش دوم تمرینات
طناب زنی گروهی و گروه کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه
عزت نفس آیزنک بود. جهت اندازه گیری
عملکرد ورزشی از چابکی، دو سرعت، پرش و دراز و نشست استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل از نرم افزار Spss-۲۵ در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. آمارهای توصیفی نظیر محاسبه مقادیر میانگین، انحراف استاندارد، کوچکترین و بزرگترین داده و در بخش استنباطی از آزمون شاپیرو-ویلک برای آزمون فرضیه ها از آزمون رگرسیون چندگانه، ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که نسبت F تحلیل کوواریانس یک متغیری در نمره
عزت نفس (۱۵.۴۹=F، ۰.۰۰۱=P) معنی دار است. لذا تفاوت میانگین نمرات
عزت نفس در دو گروه آزمایش و کنترل در مرحله پس آزمون تفاوت معنی داری دارد (۰.۰۰۱>P). همچنین نشان می دهد که نسبت F تحلیل کوواریانس یک متغیری در نمره چابکی (۶.۲۶=F، ۰.۰۰۴=P) و دو سرعت (۵.۶۴=F، ۰.۰۰۶=P) معنی دار است. اما در نمرات پرش (۰.۶۳۴=F، ۰.۵۳۵=P) و دراز و نشست (۰.۴۱۹=F، ۰.۶۶=P) معنی دار حاصل نشده است. این یافته ها نشان می دهند در مولفه های چابکی و دو سرعت از
عملکرد ورزشی در مرحله پس آزمون بین گروه های آزمایشی یعنی
طناب زنی انفرادی و گروهی با گروه گواه تفاوت معنی دار وجود دارد. نتیجه گیری: جهت افزایش
عزت نفس به وسیله تمرینات طناب زنی گروهی، پیشنهاد می شود از روش های مختلفی استفاده نمود، به طور مثال ایجاد محیطی حمایتی و تشویق به مشارکت فعال در تمرینات گروهی، و تشویق به تمرکز بر نقاط قوت فردی، جشن گرفتن دستاوردها و ترغیب به پذیرش چالش ها می تواند به افزایش
عزت نفس کمک نماید.