بررسی میزان شیوع چاقی با استفاده از شاخص توده بدنی و ارتباط آن با خودکارآمدی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوره اول شهرستان جرقویه سفلی

این مطالعه به بررسی میزان شیوع چاقی با استفاده از BMI و ارتباط آن با خودکارآمدی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوره اول شهرستان جرقویه سفلی می پردازد. مطالعه حاضر یک مطالعه ی توصیفی-تحلیلی از نوع مقطعی است که روی ۲۲۱ نفر از دانش آموزان دختر در مقطع متوسطه دوره اول شهرستان جرقویه سفلی در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ انجام شده است. جمع آوری اطلاعات از طریق تکمیل پرسشنامه ی مجازی انجام شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS (نسخه ۲۳) و آمار توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شدند و از نظر آماری p کوچکتر از ۰.۰۵ معنی دار در نظر گرفته شد. میانگین سن نمونه مورد مطالعه ۱۳.۵۷ سال بود. شاخص توده بدنی ۵۵.۲ درصد لاغر، ۳۳.۹ درصد طبیعی، ۵.۴ درصد اضافه وزن و ۵.۴ درصد از نمونه در وضعیت چاق قرار گرفت. میانگین BMI، قد و وزن به ترتیب برابر (kg/m۲) ۲۰.۲۲، (cm) ۱۵۶.۸۵ و (kg) ۴۹.۹۰ بود. میانگین عملکرد تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی به ترتیب برابر ۱۸.۵۰ و ۵۷.۶۷ بود و ۸۷.۳ درصد افراد دارای معدل بالاتر از ۱۷ بودند. میان BMI و عملکرد تحصیلی نمونه همبستگی وجود داشت (p=۰.۰۱۵، n=۲۲۱، r=-۰.۱۶۴). دانش آموزانی که BMI بالاتری داشتند، عملکرد تحصیلی پایین تری داشتند. میان BMI و میزان خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان همبستگی معنی داری مشاهده نشد (p=۰.۰۷۸، n=۲۲۱، r=-۰.۱۱۹). نتیجه گیری: میان BMI و عملکرد تحصیلی نمونه مورد مطالعه همبستگی وجود داشت اما میان BMI و میزان خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان همبستگی معنی داری مشاهده نشد.

کلیدواژه ها:

چاقی ، شاخص توده بدنی ، خودکارآمدی تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان