بررسی تفاوت های جنسیتی و سابقه کاری در رابطه افسردگی، اضطراب و استرس با شاخص های بهزیستی روان شناختی پرستاران بیمارستانی قائم شهر
محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در روانشناسی، علوم تربیتی، علوم اجتماعی و آموزش و پرورش
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 28
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
PESSECONF04_002
تاریخ نمایه سازی: 25 خرداد 1405
چکیده مقاله:
در سال های اخیر، سلامت روان پرستاران به عنوان رکن اساسی نظام مراقبت درمانی مورد توجه روزافزون پژوهشگران و سیاست گذاران حوزه سلامت قرار گرفته است، زیرا ماهیت استرس زای شغل پرستاری و تماس مداوم با بیماران می تواند زمینه ساز بروز اختلال های روانی و افت شاخص های بهزیستی شود. در این میان، عوامل شخصی مانند جنسیت و حرفه ای مانند سابقه کاری می توانند به عنوان متغیرهای تعدیل کننده، مسیر ارتباط میان هیجانات منفی و سلامت روان را تغییر دهند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تفاوت های جنسیتی و سابقه کاری در رابطه بین افسردگی، اضطراب و استرس با شاخص های بهزیستی روانشناختی در میان پرستاران بیمارستان قائم شهر انجام شد. مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری شامل ۲۲۵ پرستار شاغل در بخش های مختلف بیمارستان بود که به روش در دسترس مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه افسردگی، اضطراب و استرس لاویبوند و لاویبوند (DASS-۲۱) و مقیاس بهزیستی روانشناختی ریف بود. داده ها پس از گردآوری با استفاده از شاخص های توصیفی، آزمون های همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد میانگین افسردگی و اضطراب در پرستاران زن به طور معناداری بالاتر از مردان است، در حالی که مردان از میانگین بیشتری در ابعاد بهزیستی به ویژه تسلط بر محیط و خودمختاری برخوردارند. همچنین، افزایش سابقه کاری با کاهش اضطراب و استرس و افزایش رشد شخصی، روابط مثبت و هدفمندی زندگی همراه بود. تحلیل همبستگی نشان داد افسردگی، اضطراب و استرس با بهزیستی روانشناختی رابطه منفی معنادار دارند و جنسیت و سابقه کاری نقش تعدیل کننده در این رابطه ایفا می کنند. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت سلامت روان پرستاران تحت تاثیر تفاوت های جنسیتی و تجربه کاری قرار دارد و ازاین رو توجه به برنامه های آموزشی و حمایتی متناسب با نیازهای روانی زنان پرستار و کارکنان کم سابقه ضرورتی مهم به شمار می رود. اجرای دوره های ذهن آگاهی، تقویت مهارت های تنظیم هیجان و ایجاد ساختارهای حمایتی سازمانی می تواند موجب ارتقای بهزیستی روانی و کاهش فرسودگی شغلی در جامعه پرستاران شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
پرهام بلبلی
کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.