نقش مدیریت آموزشی در نهادینه سازی مفهوم توسعه شهری تاب آور در برابر مخاطرات اقلیمی

تغییرات اقلیمی به عنوان یکی از بزرگ ترین تهدیدات قرن بیست ویکم، شهرها را با مخاطرات فزاینده ای همچون سیلاب های ناگهانی، موج های گرمایی و بالا آمدن سطح دریا مواجه ساخته است. مفهوم توسعه شهری تاب آور، رویکردی جامع برای مقابله با این تهدیدات فراهم می آورد که نهادینه سازی آن در ابعاد اجتماعی، نهادی و کالبدی ضرورتی اجتناب ناپذیر است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مدیریت آموزشی در نهادینه سازی این مفهوم انجام شده و از روش توصیفی-تحلیلی و مطالعات اسنادی بهره می گیرد. یافته ها حاکی از آن است که یادگیری مشترک، مشارکت جامعه محلی و بهره گیری از تخصص های بحران، عوامل کلیدی انطباقی و کاهش دهنده آسیب پذیری هستند. راهبردهایی نظیر ارتقای زیرساخت های تاب آور، بهبود سامانه های هشدار و برنامه ریزی پیشگیرانه همراه با تاکید بر آموزش عمومی می توانند تاب آوری شهری را تقویت نمایند. چالش های اصلی شامل عدم هماهنگی نهادی، ضعف فرهنگ عمومی و محدودیت های مالی است که از طریق مدیریت آموزشی هدفمند قابل رفع هستند. نوآوری پژوهش در ارائه مدل آموزشی یکپارچه تاب آوری با الهام از روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و فناوری های نوین است. نتیجه گیری می شود که نهادینه سازی توسعه شهری تاب آور مستلزم رویکردهای آموزشی تحول آفرین و همکاری بین بخشی است تا شهرها به سمت پایداری و مقاومت در برابر تغییرات اقلیمی هدایت شوند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری شهری ، مدیریت آموزشی ، تغییرات اقلیمی ، توسعه پایدار ، آموزش شهروندی