مروری بر اثر فاز دوم، آلیاژسازی و عیوب آلیاژهای آلومینیوم-مس استحکام بالا ساخته شده به روش ساخت افزایشی سیم قوسی

ساخت افزایشی سیم قوسی (WAAM) به عنوان روشی کارآمد برای تولید آلیاژهای آلومینیوم–مس با استحکام بالا مطرح شده است. این آلیاژها به دلیل سبکی و خواص ویژه مناسب و همچنین به سبب کاربرد فراوان در صنایع مختلف به عنوان یک موضوع مورد علاقه جهت تحقیق برای محققان بدل شده است. از این رو بررسی آلیاژهای Al_Cu تولید شده به روش WAAM یک موضوع جذاب به شمار می رود. با این حال، کیفیت و خواص ریزساختار نهایی این آلیاژها می تواند تحت تاثیر فاز دوم، عناصر آلیاژی و عیوب فرآیندی باشد. بررسی های اخیر نشان می دهد که تشکیل فازهای ثانویه می تواند بهبود استحکام این آلیاژها را به دنبال داشته باشد. علاوه بر این، آلیاژسازی کنترل شده قادر است ریزساختار را پایدار کرده و بهبود خواص مکانیکی را به دنبال داشته باشد. با این حال آلیاژسازی نادرست، حتی می تواند افت خواص مکانیکی را به دنبال داشته باشد. از سوی دیگر، چالش هایی مانند ناهمگنی ریزساختار، ایجاد تخلخل و ترک های انجمادی به عنوان چالش های اصلی در استفاده از این آلیاژها به شمار می روند. در این مقاله مروری، اثر فاز دوم، نقش آلیاژسازی و ماهیت عیوب متداول در آلیاژهای Al-Cu ساخته شده به روش WAAM بررسی شده و اهمیت کنترل پارامترهای فرآیند در دستیابی به ریزساختار بهینه و کاهش عیوب به طور خلاصه مورد بحث قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

ساخت افزایشی سیم قوسی ، آلیاژ آلومینیوم-مس استحکام بالا ، فاز دوم ، آلیاژسازی ، عیوب