اثر عملیات های متالورژیکی بر خواص آلیاژهای تیتانیوم بتا

آلیاژهای تیتانیوم شبه پایدار، پایدار و نزدیک به فاز β به دلیل برخورداری از مجموعه ای کم نظیر از ویژگی های مکانیکی و شیمیایی از جمله استحکام بالا، چقرمگی مطلوب و مقاومت قابل توجه در برابر خوردگی، به طور گسترده در صنایع مختلف به ویژه هوافضا، پزشکی و مهندسی پیشرفته مورد استفاده قرار می گیرند. یکی از رویکردهای اصلی برای بهبود عملکرد این آلیاژها، بهینه سازی ریزساختار و تنظیم خواص مکانیکی از طریق فرایندهای گرمایی-مکانیکی است. در میان این فرایندها، عملیات انحلالی و پیرسازی نقش بسیار مهمی در کنترل رفتار آلیاژ ایفا می کنند. این عملیات با ایجاد شرایط فوق اشباع در زمینه و فراهم سازی بستر مناسب برای رسوب گذاری فازهای تقویت کننده، منجر به تغییرات چشمگیر در ریزساختار و بهبود ویژگی های مکانیکی می شود. نتایج مطالعات نشان داده است که سازوکارهای کنترل کننده این تغییرات، مشابه آلیاژهای رسوب سخت شونده بوده و شامل سه مرحله اصلی انحلال پذیری، فوق اشباع سازی و رسوب گذاری است که هر یک نقش تعیین کننده ای در توسعه خواص نهایی آلیاژ دارند.

کلیدواژه ها:

آلیاژهای تیتانیوم بتا ، فرایندهای گرمایی-مکانیکی ، پیرسازی ، خواص فیزیکی و مکانیکی