کاربرد تصویرسازی ذهنی و بازی های روان شناختی توسط معلمان ورزش برای افزایش تمرکز دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تبیین و تحلیل کاربرد تصویرسازی ذهنی و بازی های روان شناختی توسط معلمان ورزش در جهت افزایش تمرکز دانش آموزان و بهبود کارکردهای شناختی مرتبط با یادگیری حرکتی انجام شد. روش تحقیق از نوع تحلیل نظری–مفهومی با رویکرد مرور ساختاریافته و استدلال تحلیلی است. در این چارچوب، مبانی روان شناسی ورزش، نظریه های توجه و کارکردهای اجرایی، و یافته های پژوهشی مرتبط با اثر تمرین های ذهنی، تصویرسازی ذهنی، و مداخلات مبتنی بر بازی بر توجه پایدار، پردازش کارآمد اطلاعات و کاهش پراکندگی شناختی مورد بررسی و یکپارچه سازی قرار گرفت. یافته ها نشان دادند که تصویرسازی ذهنی از طریق فعال سازی شبکه های عصبی مرتبط با برنامه ریزی حرکتی، تقویت کنترل توجه، افزایش کارایی حافظه کاری و بهبود خودتنظیمی می تواند تمرکز دانش آموزان را در فعالیت های تربیت بدنی افزایش دهد. همچنین بازی های روان شناختی با طراحی تکالیف با بار شناختی کنترل شده، تقویت راهبردهای هدف گذاری و بازخورد فوری، موجب تقویت توجه انتخابی و پایدار، کاهش خطاهای توجهی و افزایش انگیزش در کلاس می شوند. نتیجه گیری پژوهش تاکید می کند که استفاده نظام مند معلمان ورزش از تصویرسازی ذهنی و بازی های روان شناختی، می تواند به عنوان یک مداخله تکمیلی کم هزینه و قابل اجرا در مدارس، به بهبود تمرکز و یادگیری حرکتی کمک کند.

کلیدواژه ها:

تصویرسازی ذهنی ، تمرکز ، روان شناسی ورزش ، بازی های روان شناختی ، توجه پایدار