نقش مدیران تحول آفرین در تبدیل مدرسه به سازمان یادگیرنده

این پژوهش با هدف واکاوی نقش مدیران تحول آفرین در تبدیل مدارس به سازمان های یادگیرنده انجام شده است. در عصر پیچیدگی های آموزشی و فشارهای عصر دیجیتال، ضرورت گذار از ساختارهای اداری صلب به نهادهای پویای یادگیرنده بیش از پیش احساس می شود. روش پژوهش در این مطالعه، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای و مرور نظام مند منابع علمی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که رهبری تحول آفرین با تکیه بر چهار مولفه اصلی شامل نفوذ آرمانی، انگیزش الهام بخش، ترغیب ذهنی و ملاحظات فردی، بستری برای شکوفایی ارکان پنج گانه سازمان یادگیرنده فراهم می آورد. مدیران تحول آفرین با عبور از نقش دستوردهندگی و پذیرش نقش تسهیل گری، امنیت روانی لازم را برای خلاقیت معلمان فراهم کرده و با تقویت یادگیری مستمر، بحران فرسودگی شغلی را تعدیل می کنند. نتایج تحلیل ها حاکی از آن است که در سازمان های یادگیرنده، مدیر نه یک ناظر بیرونی، بلکه معمار فرهنگی است که با پیوند اهداف فردی معلمان به آرمان های کلان مدرسه، پایداری سازمان را تضمین می کند. این مطالعه نتیجه می گیرد که برای دستیابی به تعالی آموزشی، تغییر در نظام انتصاب و توانمندسازی مدیران بر اساس مدل رهبری تحول آفرین یک ضرورت راهبردی است. یافته ها موید آن است که سازمان یادگیرنده نه یک هدف نهایی، بلکه فرآیندی مستمر از بازاندیشی است که رهبری تحول آفرین، ضامن تداوم و اثربخشی آن در نظام آموزش و پرورش می باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، مدیریت ، مدرسه ، سازمان یادگیرنده رهبری تحول آفرین