اقدام پژوهی: علت کم کاری دانش آموزن در کلاس های مجازی و راهکار های اصلاح آن

پژوهش حاضر با هدف فهم چگونگی تقویت مهارت کار گروهی و تعامل اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی از رهگذر فعالیت های پروژه محور انجام شده است. رویکرد پژوهش، کیفی و از نوع پدیدارشناسی تفسیری بود. مشارکت کنندگان ۱۲ معلم ابتدایی (۷ زن و ۵ مرد) از چهار استان کشور بودند که به صورت هدفمند و بر اساس سابقه موفق در اجرای یادگیری پروژه محور انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و با روش تحلیل مضمون هفت مرحله ای کولایزی تحلیل شد. یافته ها در پنج بخش سازمان یافت: ۱) معماری گروه و طراحی آگاهانه برای همکاری؛ ۲) هدایت گری نامحسوس معلم در میانه فرایند پروژه؛ ۳) تکوین تدریجی مهارت های همکاری و نشانه های عینی رشد گروهی؛ ۴) فراتر از مهارت: شکل گیری پیوندهای اجتماعی و عاطفی؛ و ۵) چالش ها و راهبردهای مواجهه با آن ها. نتایج پژوهش گویای آن است که فعالیت های پروژه محور بستر کم نظیری برای پرورش مهارت های همکاری و تعامل اجتماعی فراهم می کنند، اما اثربخشی آن ها مستلزم طراحی آگاهانه، هدایت ماهرانه معلم، تامل بر فرایند گروهی و پشتیبانی برنامه درسی است.

کلیدواژه ها:

یادگیری پروژه محور ، کار گروهی ، تعامل اجتماعی ، دوره ابتدایی ، پدیدارشناسی