طراحی و تبیین الگوی به کارگیری هوش مصنوعی در مدیریت آموزشی با تاکید بر بهینه سازی تصمیم گیری ،شخصی سازی یادگیری و ارتقای بهره وری سازمانی

ین مﻘاله به بررسی نﻘش هوش مصنوعی در شخصیسازی آموزش میپردازد و نشان میدهد که چگونه این فناوری میتواند محدودیتهای نظام آموزشی سنتی را برطرف کند. آموزش سنتی با یکسانسازی روش تدریس، قادر به پاسخگویی به تفاوتهایفردی دانشآموزان نیست؛ در حالی که هوش مصنوعی با تحلیل دادههای یادگیرندگان، مسیرهای آموزشی متناسب با نیازها،تواناییها و علایق هر فرد ایجاد میکند. سیستمهای یادگیری تطبیﻘی، آموزش هوشمند و تحلیل یادگیری از مهمترین ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی هستند که کیفیت آموزش را ارتﻘا داده و موجب افزایش انگیزه، یادگیری خود راهبر و کاهش شکافهای آموزشی میشوند. علاوه بر این، پیادهسازی مدلهای نوین در مدارس مانند پیشرفت مبتنی بر صلاحیت، شرححال آموزشی، محیطهای انعطافپذیر و مسیرهای اختصاصی یادگیری، آموزش را به تجربهای فردیتر و کارآمدتر تبدیل میکند. با وجود مزایای گسترده، بهکارگیری هوش مصنوعی در آموزش با چالشهایی چون دسترسی نابرابر به فناوری، هزینههای بالا، نگرانیهای اخلاقی و حریم خصوصی، سوگیری الگوریتمی، کاهش تعامل انسانی و مﻘاومت معلمان در پذیرش فناوری مواجه است. در نتیجه، بهرهبرداری موثر از این ظرفیت نیازمند سیاستگذاری، آموزش معلمان، ایجاد زیرساختهای مناسب و توسعه چارچوبهای اخلاقی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش شخصیسازیشده ، یادگیری تطبیﻘی ، سیستمهای آموزشی هوشمند.