تاثیر خودکارآمدی معلمان بر عملکرد شغلی

چکیدههدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر خودکارآمدی معلمان بر عملکرد شغلی آنان بود. خودکارآمدی به عنوان یکی از مهم ترین سازه های روان شناختی در نظریه شناختی اجتماعی، نقش تعیین کننده ای در نحوه تفکر، احساس، انگیزش و رفتار افراد در موقعیت های شغلی دارد و می تواند بر کیفیت عملکرد حرفه ای معلمان اثرگذار باشد. روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی بوده و هدف آن بررسی رابطه و میزان پیش بینی کنندگی خودکارآمدی در عملکرد شغلی معلمان است.جامعه آماری پژوهش شامل معلمان بوده و نمونه ای از آنان با روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شده است. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد خودکارآمدی معلمان و عملکرد شغلی بوده و داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی (همبستگی و رگرسیون) مورد تحلیل قرار گرفته اند.یافته های پژوهش نشان داد که بین خودکارآمدی معلمان و عملکرد شغلی آنان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. به عبارت دیگر، هرچه میزان خودکارآمدی معلمان بالاتر باشد، سطح عملکرد شغلی آنان نیز افزایش می یابد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون بیانگر آن بود که خودکارآمدی توان پیش بینی معناداری برای عملکرد شغلی معلمان دارد و می تواند بخشی از تغییرات آن را تبیین نماید. این یافته ها نشان می دهد که باور معلمان به توانایی های حرفه ای خود نقش مهمی در بهبود کیفیت تدریس، مدیریت کلاس و انجام وظایف آموزشی دارد.بر اساس نتایج به دست آمده، می توان نتیجه گرفت که تقویت خودکارآمدی معلمان از طریق آموزش های ضمن خدمت، حمایت های سازمانی و ایجاد تجربه های موفق آموزشی می تواند به ارتقای عملکرد شغلی آنان و در نهایت به بهبود کیفیت نظام آموزشی منجر شود.واژگان کلیدی: خودکارآمدی معلمان، عملکرد شغلی، عملکرد حرفه ای، آموزش و پرورش، نظریه شناختی اجتماعی، تدریس.