کاربست بازی های آموزشی در بهبود یادگیری مفاهیم درسی دانش آموزان در دوره ابتدایی

هدف: پژوهش حاضر با هدف تبیین و تحلیل نقش کاربست بازی های آموزشی در بهبود یادگیری مفاهیم درسی دانش آموزان دوره ی ابتدایی انجام گرفت تا ضرورت حرکت به سمت آموزش بازی محور و موانع اجرایی آن روشن شود. روش: روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای بود. در این تحقیق، شش منبع علمی معتبر و مرتبط با حوزه ی بازی آموزشی، یادگیری مفهومی و دوره ی ابتدایی به صورت نظام مند تحلیل شدند. یافته ها: نتایج تحلیل نشان داد که بازی های آموزشی ابزاری حیاتی برای عینی سازی مفاهیم انتزاعی، به ویژه در درس هایی مانند ریاضیات (شریعتمداری و همکاران، ۱۴۰۰؛ موسوی صالحی و موسوی خادمی، ۱۴۰۳)، و ارتقای یادگیری مفهومی هستند. در بعد انگیزشی، بازی ها با افزایش انگیزه ی درونی (مصطفی پور و همکاران، ۱۴۰۳) و تسهیل فضای کم اضطراب، یادگیری فعال و مشارکتی را تقویت می کنند، که این امر مستقیما منجر به تقویت مهارت های شناختی مانند حل مسئله می شود (نجفی و همکاران، ۱۴۰۲). با وجود این مزایا، مهم ترین چالش اجرایی، نیاز به توانمندسازی تخصصی معلمان در طراحی، مدیریت و ارزیابی بازی های آموزشی شناسایی شد (احمدی و بیات، ۱۴۰۲؛ حاجی لاری، ۱۴۰۴). نتیجه گیری: در مجموع، کاربست بازی های آموزشی در دوره ی ابتدایی نه تنها کیفیت یادگیری مفهومی را بهبود می بخشد، بلکه یک ضرورت برای تحقق رویکردهای نوین آموزشی محسوب می شود. اجرای موفق این رویکرد نیازمند حمایت سیستمی از طریق آموزش تخصصی معلمان و تخصیص منابع و زمان کافی در برنامه ی درسی رسمی است.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی ، یادگیری مفهومی ، دوره ی ابتدایی ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری فعال ، حل مسئله