نقش مکتب فلسفی ایده آلیسم در شکل گیری اهداف و روش های آموزشی

مقاله حاضر به بررسی نقش مکتب فلسفی ایده آلیسم در شکل گیری اهداف و روش های آموزش و پرورش می پردازد. ایده آلیسم به عنوان یکی از مکاتب تاثیرگذار فلسفی، با تاکید بر ذهن، تفکر، ارزش های معنوی و حقیقت مطلق، چارچوبی نظری برای تعلیم و تربیت فراهم می آورد که در آن، آموزش فرایندی معطوف به پرورش عقل، اخلاق و روح انسانی تلقی می شود. در این پژوهش، ابتدا مبانی فلسفی ایده آلیسم و جایگاه آن در نظام تعلیم و تربیت بررسی شده است. سپس نقش معلم به عنوان منبع دانایی، هدایت گر و الگوی اخلاقی، و جایگاه دانش آموز به عنوان یادگیرنده ای فعال اما هدایت پذیر در این مکتب تحلیل می شود. همچنین، ویژگی های برنامه درسی و روش های تدریس متناسب با این دیدگاه مورد بررسی قرار گرفته است؛ برنامه ای که بیشتر بر مفاهیم انتزاعی، ارزش های اخلاقی و فرهنگی و متون کلاسیک متمرکز است و روش تدریسی که بر سخنرانی، گفت وگو و تفکر تاملی تکیه دارد. در پایان، نتایج حاصل از بررسی نشان می دهد که ایده آلیسم، با وجود چالش هایی که در برابر مقتضیات آموزش مدرن دارد، همچنان می تواند به عنوان یک چارچوب نظری غنی برای تعیین اهداف بلندمدت تربیتی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مکتب فلسفی ، ایده آلیسم ، آموزش و پرورش ، معلم ، برنامه درسی ، روش تدریس ، فلسفه تعلیم و تربیت