آموزش تلفیقی انسان–هوش مصنوعی در مدارس ابتدایی

هدف اصلی این پژوهش، طراحی و تبیین الگوی آموزش تلفیقی انسان–هوش مصنوعی در مدارس ابتدایی با تاکید بر حفظ نقش محوری معلم و ارزش های انسانی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی معلمان، مدیران و کارشناسان آموزشی مقطع ابتدایی در کشور می باشد که با استفاده از روش نمونه گیری مناسب انتخاب شدند. گردآوری داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای و پرسشنامه محقق ساخته انجام پذیرفت. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که آموزش تلفیقی انسان–هوش مصنوعی دارای چهار بعد اصلی شامل زیرساخت فنی، محتوای آموزشی، توانمندسازی معلمان و مهارت های دانش آموزی است. یافته ها بیانگر آن است که اگرچه زیرساخت های فنی در وضعیت مطلوبی نیستند، اما عامل اصلی تعیین کننده در موفقیت این آموزش، میزان آمادگی و نگرش مثبت معلمان است. همچنین، نتایج نشان داد که ادغام هوش مصنوعی در برنامه درسی می تواند به طور معناداری منجر به افزایش خلاقیت، انگیزه تحصیلی و مهارت های حل مسئله در دانش آموزان شود.بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود که با تاکید بر بومی سازی محتوا و برگزاری دوره های بازآموزی برای معلمان، گام های عملی برای پیاده سازی این الگو در مدارس ابتدایی برداشته شود.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، هوش مصنوعی ، مدارس ابتدایی ، نقش معلم ، سواد دیجیتال ، برنامه درسی