جایگزینی یا همکاری معلمان در تدریس به دانش آموزان توسط هوش مصنوعی

این پژوهش به بررسی تحلیلی نقش هوش مصنوعی در فرایند تدریس، با تمرکز بر پرسش اساسی «جایگزینی یا همکاری معلمان» در آموزش دانش آموزان می پردازد. با توجه به پیشرفت های سریع هوش مصنوعی و ادغام فزاینده آن در حوزه های مختلف، نظام آموزشی با چالش بازتعریف نقش معلم و استفاده بهینه از فناوری روبرو شده است. این تحقیق با روش توصیفی-تحلیلی و گردآوری داده ها از طریق مطالعه منابع علمی معتبر داخلی و خارجی (با استفاده از روش کتابخانه ای)، به تحلیل دیدگاه ها، ظرفیت ها، چالش ها و پیامدهای ادغام هوش مصنوعی در آموزش پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که اجماع کلی در میان پژوهشگران و سازمان های بین المللی بر نفی مدل «جایگزینی کامل معلم» و تاکید بر مدل «همکاری هدفمند و مکمل» میان معلم و هوش مصنوعی استوار است. هوش مصنوعی با قابلیت هایی چون شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخورد سریع و تحلیل داده، می تواند ابزاری قدرتمند در دست معلم باشد، اما ابعاد تربیتی، اخلاقی و عاطفی آموزش همچنان نیازمند حضور فعال و عاملیت حرفه ای معلم است. پژوهش همچنین به چالش های پیش رو، از جمله نیاز به توسعه زیرساخت ها، توانمندسازی معلمان (سواد هوش مصنوعی)، و مسائل اخلاقی پرداخته است. در نهایت، این تحقیق نتیجه می گیرد که آینده آموزش در گرو همکاری هوشمندانه انسان و فناوری است و پیشنهاداتی برای نظام آموزشی، معلمان، سیاست گذاران و پژوهشگران در این زمینه ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، نقش معلم ، همکاری معلم و هوش مصنوعی ، جایگزینی معلم ، تحول آموزش ، فناوری آموزشی ، سواد هوش مصنوعی