اقدام پژوهی: چگونه توانستم در شرایط جنگی با دانش آموزانم کسب وکار خانگی راه اندازی کنم؟

هدف اصلی این اقدام پژوهی، بررسی چگونگی ایجاد و توسعه کسب وکارهای خانگی توسط دانش آموزان در شرایط بحرانی و جنگی و تبیین نقش معلم در هدایت و توانمندسازی آنان است. پژوهش حاضر به شیوه اقدام پژوهی و با استفاده از روش های کیفی انجام شده است. جامعه مورد مطالعه شامل ۳۰ نفر از دانش آموزان پایه یازدهم هنرستان استاد مجاهدی شهرستان قم در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ است. در شرایطی که بحران های ناشی از جنگ، ناامنی اقتصادی، کاهش درآمد خانواده ها و نگرانی های روانی، زندگی بسیاری از دانش آموزان را تحت تاثیر قرار داده بود، تلاش شد با شناسایی توانایی ها و علایق دانش آموزان و آموزش مهارت های ساده و کم هزینه، زمینه راه اندازی کسب وکارهای خانگی فراهم شود.برای جمع آوری اطلاعات از روش هایی همچون مشاهده مستقیم، مصاحبه با دانش آموزان و خانواده ها، پرسشنامه، بررسی اسناد و مدارک و ثبت وقایع روزانه استفاده شد. پس از تحلیل داده ها، راهکارهایی از جمله آموزش مهارت های تولید محصولات خانگی، بازاریابی اینترنتی، مدیریت مالی خرد، تشکیل گروه های همکاری و استفاده از شبکه های اجتماعی برای فروش محصولات اجرا گردید. نتایج نشان داد که اجرای این برنامه سبب افزایش انگیزه، اعتمادبه نفس، مسئولیت پذیری و روحیه کارآفرینی دانش آموزان شده و بخشی از مشکلات اقتصادی خانواده ها را نیز کاهش داده است. همچنین دانش آموزان توانستند با تکیه بر توانایی های خود، فرصت های جدیدی برای اشتغال و کسب درآمد ایجاد کنند. یافته های این اقدام پژوهی نشان می دهد که آموزش مهارت های کارآفرینی و کسب وکارهای خانگی در شرایط بحرانی می تواند به عنوان راهکاری موثر برای افزایش تاب آوری اقتصادی و اجتماعی دانش آموزان مورد توجه قرار گیرد (احمدی، ۱۴۰۱؛ حسینی، ۱۴۰۰).

کلیدواژه ها:

شرایط جنگی ، کسب وکار خانگی ، کارآفرینی ، دانش آموزان ، اقدام پژوهی ، تاب آوری اقتصادی ، هنرستان