نقش هوش مصنوعی در بازطراحی یادگیری و توانمندسازی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش هوش مصنوعی (AI) در شخصی سازی فرآیندهای یادگیری و تحلیل تحولات ناشی از آن در نظام آموزشی مدرن انجام شده است. در حالی که الگوهای سنتی آموزش به دلیل رویکرد یکسان نگر (One-size-fits-all) در پاسخگویی به تفاوت های فردی یادگیرندگان با چالش مواجه هستند، هوش مصنوعی با بهره گیری از مکانیسم هایی نظیر «یادگیری تطبیقی»، «تحلیل گری پیش بینانه» و «پردازش زبان طبیعی»، امکان طراحی مسیرهای آموزشی منحصر به فرد را برای هر دانش آموز فراهم آورده است. یافته های این تحقیق که بر اساس تحلیل منابع علمی سال های ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۶ تدوین شده، نشان می دهد که شخصی سازی هوشمند نه تنها بازدهی یادگیری را افزایش می دهد، بلکه با معرفی مفهوم «ارزشیابی پنهان»، استرس آزمون های سنتی را به حداقل می رساند. با این وجود، چالش هایی نظیر سوگیری الگوریتم ها، حریم خصوصی داده ها و خطر شکاف دیجیتال، از موانع اصلی در مسیر عدالت آموزشی هوشمند محسوب می شوند. در نهایت، این مقاله نتیجه می گیرد که هوش مصنوعی جایگزین نقش معلم نیست، بلکه با بازتعریف هویت معلم از «منبع دانش» به «تسهیل گر و مربی»، به دنبال انسانی تر کردن آموزش از طریق مدیریت جنبه های فنی توسط ماشین است. در انتهای پژوهش، پیشنهاداتی جهت سیاست گذاری بومی و ارتقای سواد دیجیتال معلمان ارائه گردیده است.