تاثیر فناوری آموزشی بر مهارت های اجتماعی دانش آموزان متوسطه اول

هدف این پژوهش بررسی تاثیر فناوری آموزشی بر مهارت های اجتماعی دانش آموزان دوره متوسطه اول با رویکردی کیفی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای است. با توجه به گسترش استفاده از ابزارهای دیجیتال و فناوری های نوین در محیط های آموزشی، پرسش اصلی این است که این فناوری ها تا چه حد می توانند به بهبود یا تضعیف مهارت های اجتماعی در نوجوانان منجر شوند. داده های پژوهش از طریق مرور نظام مند منابع علمی داخلی و خارجی، شامل مقالات، کتاب ها و گزارش های پژوهشی، گردآوری و با روش تحلیل محتوای کیفی دسته بندی شد. نتایج نشان داد که فناوری آموزشی، در صورت استفاده هدفمند و همراه با راهبردهای مشارکتی، می تواند مهارت هایی همچون همکاری، حل مسئله گروهی، همدلی و ارتباط موثر را تقویت کند. با این حال، استفاده نامناسب یا افراطی از فناوری ممکن است کاهش تعامل رو در رو، انزوای اجتماعی و وابستگی به ابزارهای دیجیتال را به همراه داشته باشد. یافته ها همچنین بر نقش عوامل میانجی همچون شیوه تدریس معلمان، محتوای آموزشی، فرهنگ مدرسه و میزان سواد رسانه ای دانش آموزان تاکید دارند. این نتایج می تواند به معلمان و سیاست گذاران آموزشی در طراحی برنامه های یادگیری فناورانه که مهارت های اجتماعی را تقویت می کنند، کمک نماید.