طراحی و ارزیابی الگوی تلفیقی سنجش، آموزش و توانبخشی در ارتقای عملکرد رشدی-تربیتی کودکان

هدف از پژوهش حاضر، طراحی و اعتبارسنجی یک الگوی تلفیقی برای هم افزایی میان خدمات سنجش، آموزش و توانبخشی در مراکز مداخله بهنگام است. امروزه رویکردهای جزیره ای در درمان و آموزش کودکان با نیازهای ویژه یا اختلالات رشدی، مانع از اثربخشی حداکثری مداخلات می شود. این پژوهش با رویکرد آمیخته (کیفی-کمی) در «مرکز جامع سنجش، آموزش و توانبخشی» انجام شد. ابتدا با تحلیل محتوای اسناد بالادستی و مصاحبه با متخصصان، ابعاد الگوی تلفیقی استخراج و سپس در یک بازه زمانی شش ماهه بر روی ۴۰ کودک با تاخیر رشدی اجرا گردید. ابزارهای پژوهش شامل آزمون های هوش و تکامل (مانند پرسشنامه های ASQ و آزمون های هوشی وکسلر) و چک لیست های رفتاردرمانی بود. یافته ها نشان داد که اجرای الگوی تلفیقی، سرعت کسب مهارت های انطباقی را تا ۲۸ درصد نسبت به گروه های کنترل افزایش داده است. نتایج حاکی از آن است که حذف فواصل زمانی بین «سنجش» و «مداخله» و ایجاد پیوند میان واحد آموزش و واحد توانبخشی، کلیدی ترین عامل موفقیت در این الگو است.

کلیدواژه ها:

الگوی تلفیقی ، سنجش و ارزیابی ، توانبخشی ، مداخله بهنگام ، عملکرد رشدی-تربیتی ، یکپارچگی خدمات.