شناسایی عوامل موثر بر کاهش مشارکت دانش آموزان در آموزش آنلاین و ارائه راهکارهای بهبود

گسترش آموزش آنلاین در سال های اخیر، به ویژه پس از همه گیری کووید-۱۹، ساختار نظام های آموزشی را با تغییرات گسترده ای روبه رو کرده است. با وجود مزایای آموزش آنلاین مانند انعطاف پذیری زمانی، دسترسی گسترده به منابع آموزشی و امکان استفاده از ابزارهای فناورانه، کاهش مشارکت فعال دانش آموزان یکی از مهم ترین چالش های این شیوه آموزشی محسوب می شود. مشارکت دانش آموزان در فرایند یادگیری، یکی از شاخص های مهم کیفیت آموزش و پیش بینی کننده موفقیت تحصیلی آنان است. این مشارکت شامل ابعاد رفتاری، شناختی و عاطفی است و کاهش آن می تواند پیامدهایی مانند افت تحصیلی، کاهش انگیزه، احساس انزوا و ضعف در یادگیری عمیق را به دنبال داشته باشد.پژوهش های مختلف نشان داده اند که مشارکت تحصیلی دانش آموزان تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل فردی، آموزشی، فناورانه و محیطی قرار دارد. در آموزش آنلاین، مشکلاتی مانند ضعف اینترنت، کمبود تجهیزات مناسب، روش های تدریس غیرفعال، نبود تعامل چهره به چهره، کاهش انگیزش و نامناسب بودن محیط خانه می توانند مشارکت دانش آموزان را کاهش دهند. از سوی دیگر، استفاده از روش های تدریس تعاملی، بازخورد مستمر، تقویت حضور اجتماعی، طراحی فعالیت های گروهی و بهره گیری از ابزارهای دیجیتال می تواند نقش موثری در افزایش مشارکت داشته باشد.هدف این مقاله، شناسایی عوامل موثر بر کاهش مشارکت دانش آموزان در آموزش آنلاین و ارائه راهکارهای عملی برای بهبود آن است. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و بر پایه منابع علمی معتبر تدوین شده است. نتایج نشان می دهد که بهبود مشارکت در آموزش آنلاین نیازمند توجه هم زمان به ابعاد فنی، روان شناختی، آموزشی و خانوادگی است.

کلیدواژه ها:

آموزش آنلاین ، مشارکت دانش آموزان ، تعامل آموزشی ، انگیزش تحصیلی ، کلاس مجازی