نقش برنامه ریزی راهبردی در سیستم حمل و نقل عمومی (مترو)

دنیای توسعه یافته در تلاش است با برنامه های از پیش تعیین شده حجم جمعیت وعملیات عمرانی شهرها را مشخص کند. تثبیت جمعیت از اصولی بوده که در دو دهه گذشته مقررات شهری کشورهای پیشرفته را در بر گرفته است تا بدون آلودگی صوتی و هوایی شهر های سنتی خود را به شهرهای مدرن تبدیل کنند.آنها اولین قدم را انتقال حمل ونقل عمومی به زیر زمین از طریق توسعه مترو می دانند،تا امکان آزاد سازی فضاهای شهری فراهم شود و تجمعات انسانی وترددهای عظیم توسط ایستگاههای مترو ساماندهی گردد.مجتمع های ایستگاهی در یک نمایی کلی نیازهای جمعیتی راتامین می نمایند،تا از حضور انبوه مردم درسطح شهرجلو گیری شود که این عمل غیر مستقیم مردم را مترولیزه می نماید ، در این مقاله نیز سعی شده به اهمیت وجایگاه مجتمع های ایستگاهی مترو پرداخته وبا تحلیل SWOT به نقش این مجتمع ها در برنامه ریزی استراتژیک شهری اشاره کند.

کلیدواژه ها:

خطوط حمل ونقل عمومی ، مترو ، برنامه ریزی استراتژیک