استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی درمدیریت کلاس درس قرآن و پرورشی

هدف این پژوهش بررسی نقش و کارکرد ابزارهای هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت مدیریت کلاس و فرآیند تدریس در دروس قرآن، پرورشی است. در این مطالعه تلاش شده تا با روش توصیفی–تحلیلی و گردآوری داده ها از منابع کتابخانه ای و مشاهدات آموزشی، چگونگی به کارگیری فناوری های هوش مصنوعی در تعامل معلم و دانش آموز، سازمان دهی فعالیت های کلاسی و شخصی سازی آموزش بررسی شود. با استفاده از مدل تحلیل محتوای کیفی، تاثیر ابزارهایی چون دستیارهای هوشمند، سامانه های تطبیق سطح یادگیری، و نرم افزارهای تولید محتوای تعاملی بر کیفیت تدریس و درک مفاهیم در هر درس تحلیل گردید. نتایج نشان داد کاربرد هوش مصنوعی موجب افزایش تمرکز یادگیرندگان، بازخورد سریع و دقیق، کاهش خطاهای آموزشی و تقویت خلاقیت معلمان در طراحی فعالیت های آموزشی شده است. همچنین در درس قرآن، استفاده از فناوری تشخیص گفتار برای بهبود قرائت و تلفظ موثر بود؛ در ریاضی، الگوریتم های حل مساله و شبیه سازهای هوشمند موجب درک عمیق تر مفاهیم شدند؛ و در ادبیات، تحلیل زبانی خودکار باعث تقویت مهارت های خواندن و نوشتن گردید. بر اساس یافته ها، ترکیب روش های سنتی و هوشمند در مدیریت کلاس، کارایی آموزشی را به شکل قابل توجهی ارتقا می دهد و موجب تحول در رویکرد یاددهی–یادگیری می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدیریت کلاس ، تدریس قرآن ، ، یادگیری ادبیات ، فناوری آموزشی ، تحول آموزشی