الگوی تاب آوری تحصیلی دانش آموزان در مواجهه همزمان با بحران جنگ و ارزشیابی آموزشی

نظام های آموزشی در شرایط بحرانی با چالش های پیچیده ای مواجه می شوند که می تواند بر فرایند یادگیری، عملکرد تحصیلی و سلامت روانی دانش آموزان تاثیرات عمیقی بر جای بگذارد. هم زمانی بحران های ناشی از جنگ و تداوم فرایندهای ارزشیابی آموزشی، دانش آموزان را در معرض فشارهای روانی، شناختی و اجتماعی متعددی قرار می دهد. در چنین شرایطی، تاب آوری تحصیلی به عنوان یکی از مهم ترین سازوکارهای سازگاری و تداوم موفقیت آموزشی اهمیت ویژه ای پیدا می کند. هدف این مقاله ارائه چارچوبی مفهومی برای تبیین الگوی تاب آوری تحصیلی دانش آموزان در مواجهه هم زمان با بحران جنگ و الزامات ارزشیابی آموزشی است. بر این اساس، عوامل فردی، خانوادگی، مدرسه ای و اجتماعی موثر بر شکل گیری تاب آوری تحصیلی مورد توجه قرار گرفته و نقش حمایت های آموزشی و روانی در حفظ انگیزش، خودکارآمدی و استمرار یادگیری بررسی می شود. یافته های مطالعات پیشین نشان می دهد که برخورداری از حمایت اجتماعی، مهارت های خودتنظیمی، احساس تعلق به مدرسه و انعطاف پذیری شناختی می تواند آثار منفی بحران های چندگانه را کاهش داده و زمینه تداوم پیشرفت تحصیلی را فراهم سازد. نتایج این پژوهش می تواند در طراحی سیاست ها و برنامه های آموزشی متناسب با شرایط بحرانی مورد استفاده قرار گیرد.واژگان کلیدی: تاب آوری تحصیلی، بحران جنگ، ارزشیابی آموزشی، دانش آموزان، حمایت آموزشی، خودتنظیمی یادگیری