طراحی چارچوب مفهومی پایداری آموزشی دانش آموزان در شرایط بحران های چندگانه با تاکید بر فشارهای روانی و سنجش پیشرفت تحصیلی

تداوم فرایند یادگیری در شرایط بحرانی از مهم ترین چالش های نظام های آموزشی در جهان معاصر به شمار می رود. دانش آموزان در موقعیت هایی که هم زمان با تنش های محیطی، نااطمینانی های اجتماعی و الزامات سنجش پیشرفت تحصیلی روبه رو هستند، با فشارهای روانی و آموزشی متعددی مواجه می شوند که می تواند بر کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی آنان تاثیر بگذارد. در چنین شرایطی، پایداری آموزشی به عنوان توانایی حفظ انگیزه، استمرار مشارکت در فعالیت های یادگیری و تداوم تلاش برای دستیابی به اهداف آموزشی اهمیت ویژه ای پیدا می کند. مقاله حاضر با هدف تبیین ابعاد و مولفه های موثر بر پایداری آموزشی دانش آموزان در شرایط بحران های چندگانه تدوین شده است. یافته ها نشان می دهد که عوامل فردی، حمایت های خانوادگی، کیفیت روابط مدرسه ای، شیوه های ارزشیابی و منابع حمایتی اجتماعی در شکل گیری این پایداری نقش اساسی دارند. همچنین توجه به نیازهای روان شناختی دانش آموزان و انعطاف پذیری در سیاست های آموزشی می تواند آثار منفی شرایط بحرانی را کاهش داده و زمینه تداوم یادگیری را فراهم سازد. نتایج این پژوهش می تواند مبنایی برای طراحی برنامه های آموزشی و حمایتی متناسب با شرایط خاص و پیچیده آموزشی باشد.واژگان کلیدیپایداری آموزشی، بحران های چندگانه، دانش آموزان، سنجش پیشرفت تحصیلی، حمایت آموزشی، انگیزش یادگیری، سازگاری تحصیلی