تاثیر «بخش ستایش» در کتاب فارسی بر افزایش حس خداشناسی دانش آموزان مقطع ابتدایی

کتاب های درسی در نظام آموزشی، علاوه بر انتقال دانش و مهارت، نقش مهمی در شکل دهی باورها، ارزش ها و نگرش های دانش آموزان دارند. در این میان، کتاب فارسی دوره ابتدایی به دلیل ارتباط مستقیم با مهارت خواندن و درک مفاهیم، بستری مناسب برای انتقال مفاهیم دینی و معنوی محسوب می شود. یکی از بخش های مهم این کتاب، «بخش ستایش» است که معمولا در آغاز کتاب قرار گرفته و با استفاده از زبان ادبی، شعر، نیایش و توصیف جلوه های آفرینش، دانش آموزان را با مفهوم خداوند و نشانه های قدرت الهی آشنا می کند. هدف این پژوهش بررسی تاثیر بخش ستایش در کتاب فارسی بر افزایش حس خداشناسی دانش آموزان مقطع ابتدایی است. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی انجام شده و با بررسی محتوای کتاب های فارسی دوره ابتدایی، نقش عناصر زبانی، ادبی و تربیتی بخش ستایش در تقویت شناخت خداوند مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که استفاده از مضامین مرتبط با طبیعت، نعمت های الهی، شکرگزاری، محبت خداوند و توجه به نشانه های خلقت در بخش ستایش، زمینه مناسبی برای رشد حس خداشناسی و تقویت نگرش دینی دانش آموزان فراهم می آورد. همچنین، تناسب مفاهیم ارائه شده با ویژگی های شناختی کودکان، موجب درونی سازی بهتر آموزه های دینی می شود. با این حال، اثربخشی این بخش تا حد زیادی به شیوه تدریس معلمان، شرایط خانوادگی و محیط فرهنگی دانش آموزان وابسته است. در مجموع می توان نتیجه گرفت که بخش ستایش کتاب فارسی یکی از ابزارهای موثر در تربیت دینی و افزایش حس خداشناسی دانش آموزان دوره ابتدایی به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

بخش ستایش ، کتاب فارسی ، خداشناسی ، دانش آموزان ابتدایی ، تربیت دینی