بررسی رابطه محیط یادگیری مدرسه بر تاب آوری تحصیلی و هوش اجتماعی با میانجیگری خودتنظیمی هیجانی در دانش آموزان

هدف اصلی این پژوهش، بررسی رابطه محیط یادگیری مدرسه بر تاب آوری تحصیلی و هوش اجتماعی با میانجیگری خودتنظیمی هیجانی در دانش آموزان متوسطه اول شهر نیکشهر در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود. پژوهش حاضر از نظر اهداف خود تحقیق کاربردی است و با توجه به ماهیت موضوع و اهداف پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری تحقیق شامل کلیه دانش آموزان دختر متوسطه اول شهر نیکشهر در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳(۳۴۰ نفر) بودند. با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای و از طریق جدول مورگان ۱۸۱ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. از پرسش نامه-های محیط یادگیری مدرسه سوئینی و همکاران (۱۹۹۴)، تاب آوری تحصیلی مارتین (۲۰۰۱)، هوش اجتماعی ترومسو و خودتنظیمی هیجانی رومر (۲۰۰۴) برای گردآوری داده ها استفاده شده است. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS۲۸ و Smart PLS۳ و از طریق آزمون های ضریب همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری (تحلیل عاملی تاییدی) تجزیه و-تحلیل شدند. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که محیط یادگیری مدرسه با تاب آوری تحصیلی، هوش اجتماعی و خودتنظیمی هیجانی دانش آموزان رابطه مثبت و معنادار دارد. همچنین خودتنظیمی هیجانی با تاب آوری تحصیلی و هوش اجتماعی رابطه مثبت، قوی و معنادار دارد. علاوه بر این، خودتنظیمی هیجانی نقش میانجی کامل و معنادار در رابطه بین محیط یادگیری مدرسه با تاب آوری تحصیلی و همچنین در رابطه بین محیط یادگیری مدرسه با هوش اجتماعی ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

محیط یادگیری مدرسه ، تاب آوری تحصیلی ، هوش اجتماعی ، خودتنظیمی هیجانی.