چگونه توانستم اختلال نوشتن در دانش آموز پایه سوم را بهبود بخشم؟

پژوهش با هدف بهبود اختلال نوشتاری در یک دانش آموز پایه سوم دبستان انجام شد. دانش آموز مورد مطالعه، با وجود دریافت آموزش های معمول کلاسی، در مهارت های نوشتن و املا با مشکلاتی مانند جابجایی و حذف حروف، خطاهای املایی پرتکرار، کندنویسی و ضعف در حافظه دیداری و شنیداری مواجه بود که این مسائل بر عملکرد تحصیلی او در درس فارسی و سایر دروس تاثیر گذاشته بود. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و در قالب اقدام پژوهی انجام شد. داده ها از طریق مشاهده مستقیم، بررسی پوشه کار دانش آموز، فرم نظرسنجی معلم و بررسی کارنامه تحصیلی گردآوری شدند. بر اساس بررسی راهکارهای علمی و متناسب با ویژگی های دانش آموز، مجموعه ای از تمرین های چندحسی شامل رونویسی هدفمند، املای بی نقطه، بازی های نوشتاری، تمرین های تقویت مهارت شنیداری و فعالیت های تقویت حافظه دیداری طراحی و در طول پنج هفته اجرا گردید. یافته ها نشان داد که پس از اجرای مداخلات آموزشی، میزان خطاهای املایی دانش آموز کاهش یافته و بهبود نسبی در خوانایی نوشتار، دقت در انجام تکالیف و مشارکت فعال تر در فعالیت های کلاسی مشاهده شد. اگرچه سطح ارزشیابی درس فارسی تغییر چشمگیری نداشت، اما پیشرفت هایی در مولفه هایی مانند انگیزه، تمرکز و عملکرد در درس ریاضی به دست آمد. نتایج پژوهش نشان می دهد که به کارگیری راهکارهای آموزشی هدفمند و چندحسی می تواند نقش موثری در بهبود مهارت های نوشتاری دانش آموزان دارای اختلال نوشتن ایفا کند.

کلیدواژه ها:

اختلالات یادگیری ، اختلال نوشتن ، نارسانویسی ، مداخله آموزشی ، دانش آموز پایه سوم ابتدایی