نقش اجتماع پژوهشی در یادگیری فعال و رشد یکپارچه مبتنی بر DIR

این مقاله به بررسی نقش اجتماع پژوهی در یادگیری فعال و رشد یکپارچه مبتنی بر رویکرد (DIR)با هدف شناسایی اثرات اجتماع پژوهی بر یادگیری فعال و رشد یکپارچه دانش آموزان می پردازد . مدل DIR )رشدی–فردی–مبتنی بر رابطه(، یک رویکرد نوین آموزشی است که بر ویژگی های فردی، تفاوت های فردی و کیفیت روابط میان معلم و یادگیرنده تاکید دارد. ادغام DIR با اجتماع پژوهی و یادگیری فعال، امکان رشد یکپارچه را در سطوح مختلف فراهم می کند و یادگیرندگان را به افراد خودتنظیم، مشارکتی و مسئولیت پذیر تبدیل می کند (Greenspan & Wieder, ۲۰۰۶).این پژوهش با استفاده از روش های کیفی و کمی، نشان می دهد که اجتماع پژوهی می تواند اثرات مثبتی بر یادگیری فعال و رشد یکپارچه دانش آموزان داشته باشد، به ویژه در زمینه های اجتماعی و عاطفی.علاوه بر این اجتماع پژوهی می تواند به عنوان یک استراتژی موثر در آموزش و پرورش مورد استفاده قرار گیرد و به معلمان و سیاست گذاران آموزشی کمک کند تا برنامه های آموزشی موثرتری را طراحی کنند. همچنین، نشان می دهد که (DIR) می تواند به عنوان یک رویکرد تحولی رشد، در توسعه فردی و اجتماعی دانش آموزان موثر باشد.

کلیدواژه ها:

اجتماع پژوهشی ، یادگیری فعال ، تعامل اجتماعی ، تفکر انتقادی ، مدیریت آموزشی ، رشد یکپارچه.