تاثیر طراحی تعاملی محتوای الکترونیکی بر درگیری تحصیلی فراگیران ابتدایی

توسعه روزافزون فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی، ساختارهای سنتی آموزش و یادگیری را به چالش کشیده و زمینه ساز ظهور پارادایم های نوین آموزشی در سطح مدارس شده است. یکی از مهم ترین متغیرها در ارتقای کیفیت آموزش های مجازی، شیوه طراحی ساختاری محتوا و نحوه تعامل یادگیرنده با آن است. هدف از پژوهش مروری حاضر، تحلیل جامع تاثیر طراحی تعاملی محتوای الکترونیکی بر درگیری تحصیلی فراگیران ابتدایی است. روش کار در این مطالعه از نوع مروری-تحلیلی بوده و با بررسی دقیق مبانی نظری و پیشینه پژوهشی مرتبط با آموزش الکترونیکی، طراحی پداگوژیک و ابعاد درگیری تحصیلی انجام شده است. یافته های حاصل از تحلیل ادبیات تحقیق نشان می دهد که طراحی تعاملی محتوای الکترونیکی به دلیل ویژگی های منحصربه فردی چون غیرخطی بودن، چندرسانه ای بودن و ارایه بازخوردهای فوری، بستر فوق العاده ای را برای درگیری فعال دانش آموزان با مفاهیم درسی فراهم می سازد. این رویکرد با تحریک حس کنجکاوی طبیعی کودکان و اعطای حس خودپیروی به آن ها، ابعاد درگیری تحصیلی (شناختی، عاطفی و رفتاری) را به طور معناداری ارتقا می دهد. در واقع، زمانی که دانش آموزان ابتدایی از مصرف کنندگان منفعل متن به بازیگران فعال و کاوشگر در بسترهای تعاملی وب تبدیل می شوند، عمق پردازش اطلاعات افزایش یافته و خستگی شناختی کاهش می یابد. با این حال، اثربخشی این متغیر به شدت به داربست بندی های هوشمندانه آموزشی و میزان سواد دیجیتال معلمان بستگی دارد. بر این اساس، ادغام هدفمند طراحی تعاملی در تولید محتوای مدارس می تواند کیفیت یادگیری را متحول سازد.

کلیدواژه ها:

طراحی تعاملی ، محتوای الکترونیکی ، درگیری تحصیلی ، دوره ابتدایی ، آموزش الکترونیکی.