بررسی تاثیر روش تدریس معکوس بر کاهش اضطراب یادگیری و افزایش اعتمادبه نفس دانش آموزان

رویکردهای نوین آموزشی در هزاره سوم، بیش از هر چیز بر بسترسازی عاطفی و شناختی متوازن برای رشد همه جانبه یادگیرندگان تمرکز دارند؛ چرا که نظام های سنتی همواره با چالش پدیدآیی عواطف منفی نظیر اضطراب و کاهش عزت نفس درگیر بوده اند. هدف از پژوهش مروری حاضر، تحلیل جامع و نظام مند تاثیر الگوی تدریس معکوس بر دو مولفه کلیدی روان شناختی یعنی «کاهش اضطراب یادگیری» و «افزایش اعتمادبه نفس» در دانش آموزان است. روش تدریس معکوس به عنوان یکی از شاخه های کارآمد آموزش ترکیبی، با جابه جا کردن هوشمندانه تکالیف و محتوای آموزشی، فرآیند یاددهی-یادگیری را از معلم محوری محض به سمت دانش آموزمحوری پویا سوق می دهد. در این الگو، محتوای آموزشی اولیه در قالب ابزارهای چندرسانه ای در خارج از کلاس ارائه می شود و زمان داخل کلاس به حل مسئله، تعاملات گروهی و رفع اشکال اختصاص می یابد. یافته های حاصل از تحلیل متون نظری و تجربی نشان می دهد که فرآیند پیش مطالعه در خانه، با کاهش بار شناختی و حذف عنصر غافل گیری در مواجهه با مطالب جدید، سد دفاعی محکمی در برابر اضطراب تحصیلی ایجاد می کند. افزون بر این، مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های تعاملی و حل چالش های واقعی در فاز حضوری کلاس، زمینه ساز شکل گیری تجارب موفقیت آمیز پیاپی شده و حس خودکارآمدی و اعتمادبه نفس آنان را به طور معناداری ارتقا می دهد. بر این اساس، رویکرد معکوس با ایجاد یک محیط امن، کم تنها و حمایت گر، نه تنها عملکرد تحصیلی را بهبود می بخشد، بلکه سلامت روانی یادگیرندگان را تضمین می کند. در نهایت، کاربردهای پداگوژیکی این مدل مشروط به آماده سازی زیرساخت های فناورانه و دگرگونی در نقش معلمان از سخنران به تسهیل گر توصیف شده است.

کلیدواژه ها:

تدریس معکوس ، اضطراب یادگیری ، اعتمادبه نفس ، آموزش ترکیبی ، تسهیل گری آموزشی.