بررسی نقش کلاس های یادگیری تعاملی در پرورش شایستگی های خلاقانه دانش آموزان

هدف اصلی پژوهش حاضر، واکاوی منسجم، جامع و توصیفی-تحلیلی نقش کلاس های یادگیری تعاملی در پرورش شایستگی های خلاقانه دانش آموزان در بسترهای تحولی آموزش نوین است. این تحقیق با بهره گیری از روش کتابخانه ای و مروری ساختارمند و از طریق تحلیل کیفی اسناد، متون علمی و ادبیات پژوهشی موجود در حوزه های پداگوژی خلاقیت و روان شناسی تربیتی سامان یافت. یافته های حاصل از تبیین متون نشان می دهد که کلاس های یادگیری تعاملی به عنوان یکی از شاخص ترین ارکان رویکردهای دانش آموزمحور، از طریق شکستن ساختارهای صلب و یک سویه سنتی، بسترساز پویایی عمیق شناختی، عاطفی و رفتاری در فراگیران می شوند. بکارگیری راهبردهای تدریس فعال، پروژه های تیمی مشارکتی، بازی های آموزشی هدفمند و ابزارهای چندرسانه ای مدرن در این کلاس ها، ضمن ارتقای چشمگیر انگیزش تحصیلی و تقویت اشتیاق به یادگیری، زیربنای رشد تفکر واگرا، تفکر نقادانه و ایده پردازی های اصیل را فراهم می سازد. تحلیل پیشینه های پژوهشی مشخص ساخت که متغییرهایی نظیر کیفیت رابطه معلم-دانش آموز، هویت حرفه ای و باورهای خودکارآمدی معلمان و شایستگی های دیجیتال آنان، نقشی میانجی و کلیدی در تسهیل جریان خلاقیت جمعی ایفا می کنند. نتایج نهایی حاکی از آن است که شایستگی های خلاقانه سازه هایی کاملا آموزش پذیر و محیط پذیر هستند که تبلور پایدار آن ها نیازمند رهبری آموزشی هوشمند و دموکراتیک در سطح مدیریت مدارس است. بر این اساس، بازطراحی کالبدی فضاهای آموزشی، تجهیز کلاس ها به سیستم های تعاملی و هوشمند، و بازتعریف نقش معلمان به عنوان تسهیل گران یادگیری، از ضرورت های اساسی نظام تعلیم و تربیت معرفی می شود.

کلیدواژه ها:

کلاس های تعاملی ، یادگیری دانش آموزمحور ، شایستگی های خلاقانه ، تفکر واگرا ، رابطه معلم-دانش آموز.