ارزیابی ریسک های ارگونومیکی در محیط های کار

ارگونومی به عنوان یکی از ارکان اساسی نظام های مدیریت بهداشت، ایمنی و محیط زیست (HSE)، نقش مهمی در طراحی بهینه محیط های کاری و پیشگیری از اختلالات اسکلتی–عضلانی دارد. ریسک های ارگونومیکی از مهم ترین عوامل تهدیدکننده سلامت نیروی انسانی محسوب می شوند که علاوه بر پیامدهای جسمی و روانی، آثار اقتصادی قابل توجهی بر سازمان ها دارند. هدف این پژوهش، بررسی جامع و نظام مند ریسک های ارگونومیکی، تحلیل عوامل موثر بر بروز آن ها و ارائه راهکارهای کنترلی در محیط های کاری است. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و بر پایه مرور منابع علمی معتبر، استانداردهای بین المللی و مطالعات پیشین انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که عواملی مانند طراحی نامناسب ایستگاه کاری، وضعیت های نامطلوب بدنی، حرکات تکراری، اعمال نیروی زیاد و شرایط محیطی نامناسب نقش اساسی در بروز اختلالات اسکلتی–عضلانی دارند. همچنین استفاده از روش های ارزیابی ارگونومیکی نظیر RULA، REBA، NIOSH و OCRA در کنار مداخلات مهندسی و مدیریتی می تواند به شکل قابل توجهی ریسک ها را کاهش دهد. در نهایت، ادغام ارگونومی در سیستم مدیریت HSE به عنوان یک راهبرد کلیدی برای افزایش بهره وری سازمانی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

ارگونومی ، ریسک ارگونومیکی ، HSE ، اختلالات اسکلتی–عضلانی ، RULA ، REBA ، بهره وری