پیش بینی آسیب های روانی بر اساس هوش هیجانی و استرس ادراک شده در دانش آموزان دختر رشته علوم انسانی

هدف اصلی این پژوهش، تعیین نقش هوش هیجانی و استرس ادراک شده در پیش بینی آسیب های روانی دانش آموزان دختر رشته علوم انسانی مدارس عادی شهر خدابنده بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی (رگرسیون چندگانه) بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم رشته علوم انسانی شهر خدابنده بود که از بین آن ها تعداد ۲۰۰ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل «پرسشنامه هوش هیجانی پترایدز و فارنهام (۲۰۰۱)»، «مقیاس استرس ادراک شده کوهن (۱۹۸۳)» و «پرسشنامه آسیب های روانی (SCL-۹۰-R)» بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین هوش هیجانی و آسیب های روانی رابطه معکوس و معناداری وجود دارد و استرس ادراک شده پیش بین مثبت و معناداری برای آسیب های روانی است (P<۰.۰۱). نتایج حاکی از آن است که تقویت مهارت های هوش هیجانی و مدیریت استرس می تواند نقش موثری در کاهش آسیب های روانی دانش آموزان داشته باشد.