تحلیل نقش دوره های کارورزی در رشد حرفه ای و شکل گیری هویت معلمی دانشجومعلمان آموزش ابتدایی

کارورزی یکی از مهم ترین مولفه های برنامه تربیت معلم است که نقش اساسی در پیوند میان دانش نظری و تجربه عملی دانشجومعلمان ایفا می کند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر دوره های کارورزی ۱، ۲ و ۳ بر رشد حرفه ای دانشجومعلم و تحلیل تجربیات حاصل از حضور در محیط واقعی مدرسه بوده است. این پژوهش با رویکرد کیفی و به روش روایت پژوهی انجام شد. داده های پژوهش از طریق مشاهده مستقیم، یادداشت های میدانی، گزارش های کارورزی و تاملات حرفه ای گردآوری شد و با استفاده از تحلیل تجربیات زیسته مورد بررسی قرار گرفت. جامعه مورد مطالعه شامل تجربیات کسب شده در سه دوره کارورزی در مدارس دوره ابتدایی بود.یافته های پژوهش نشان داد که کارورزی ۱ نقش مهمی در شناخت محیط مدرسه، آشنایی با ساختار آموزشی، امکانات مدرسه، فضای کلاس درس و نحوه تعامل کارکنان و دانش آموزان داشته است. همچنین نتایج کارورزی ۲ بیانگر آن بود که مشارکت در طراحی و اجرای فعالیت های آموزشی موجب تقویت مهارت های تدریس، شناخت تفاوت های فردی دانش آموزان و درک عوامل موثر بر یادگیری از جمله انگیزه، محیط خانواده، سلامت روان و سبک های یادگیری شده است. یافته های کارورزی ۳ نیز نشان داد که تجربه تدریس عملی، مدیریت کلاس، برقراری ارتباط موثر با دانش آموزان و تامل در عملکرد حرفه ای، نقش مهمی در شکل گیری هویت حرفه ای و افزایش اعتمادبه نفس دانشجومعلم داشته است.نتایج کلی پژوهش نشان داد که دوره های کارورزی فرایندی تدریجی و تکاملی را برای رشد حرفه ای دانشجومعلمان فراهم می کنند و موجب توسعه شایستگی های آموزشی، تربیتی و حرفه ای آنان می شوند. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که کارورزی یکی از موثرترین ابزارهای تربیت معلم است و نقش تعیین کننده ای در آماده سازی دانشجومعلمان برای ورود موفق به حرفه معلمی و ایفای مسئولیت های آموزشی و تربیتی در مدارس دارد.

کلیدواژه ها:

کارورزی ، دانشجومعلم ، آموزش ابتدایی ، شایستگی حرفه ای ، هویت حرفه ای