توسعه مدل بودجه ریزی عملیاتی برای تجهیز زیرساخت های پیشگیری حریق در ادارات دولتی

تامین ایمنی در برابر حریق در ادارات دولتی، از جمله الزامات بنیادین مدیریت منابع عمومی به شمار می رود؛ با این حال، نبود یک مدل منسجم و عملیاتی برای بودجه ریزی در این حوزه، موجب شده است تخصیص اعتبارات به شکلی ناکارآمد و فاقد اولویت بندی صورت گیرد. این پژوهش با هدف توسعه مدلی کارآمد برای بودجه ریزی عملیاتی تجهیز زیرساخت های پیشگیری حریق در ادارات دولتی انجام شده و درصدد پاسخ گویی به این پرسش اصلی است که چه ساختاری برای تخصیص بهینه منابع مالی در این زمینه می توان طراحی کرد. روش تحقیق این مقاله تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات معتبر داخلی و خارجی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که بودجه ریزی عملیاتی، در مقایسه با رویکردهای سنتی، قابلیت بالاتری در شفاف سازی هزینه ها، اولویت بندی تجهیزات و ارزیابی عملکرد دارد. همچنین تحلیل هزینه فایده نشان می دهد سرمایه گذاری در پیشگیری از حریق به طور قابل توجهی از هزینه های ناشی از وقوع حوادث کمتر است. مدل پیشنهادی با در نظر گرفتن چارچوب قانونی، ظرفیت سازمانی و شاخص های عملکردی، می تواند به عنوان ابزاری کاربردی در اختیار مدیران و تصمیم گیران دولتی قرار گیرد تا منابع محدود مالی را با بیشترین اثربخشی به تجهیز و نگهداشت زیرساخت های پیشگیری حریق اختصاص دهند.

کلیدواژه ها:

بودجه ریزی عملیاتی ، پیشگیری حریق ، زیرساخت های ایمنی ، ادارات دولتی ، تخصیص منابع ، تحلیل هزینه فایده