بررسی پیامدهای تربیتی وابستگی شناختی دانش آموزان به هوش مصنوعی مولد در آموزش عمومی

گسترش سریع هوش مصنوعی مولد در آموزش عمومی، فرصت های تازه ای برای یادگیری شخصی سازی شده، دسترسی سریع به اطلاعات و پشتیبانی از انجام تکالیف فراهم کرده است؛ اما در کنار این ظرفیت ها، خطر شکل گیری نوعی وابستگی شناختی در میان دانش آموزان نیز مطرح شده است. وابستگی شناختی به این معناست که یادگیرنده در فرایند فهم، تحلیل، ایده پردازی، حل مسئله و تولید پاسخ، به تدریج به سامانه های هوش مصنوعی بیش از توانایی ذهنی خود اتکا کند. هدف این مقاله مروری، بررسی پیامدهای تربیتی، اخلاقی و اجتماعی این وابستگی در آموزش عمومی است. روش پژوهش از نوع مروری تحلیلی بوده و با استفاده از منابع فارسی و انگلیسی در حوزه هوش مصنوعی، فلسفه تعلیم و تربیت، روان شناسی یادگیری و فناوری آموزشی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد وابستگی شناختی به هوش مصنوعی مولد می تواند بر تفکر انتقادی، خلاقیت، استقلال یادگیری، مسئولیت پذیری تحصیلی و هویت یادگیرنده اثر منفی بگذارد، هرچند در صورت استفاده هدایت شده و مکمل، این فناوری می تواند به غنی سازی یادگیری نیز کمک کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، وابستگی شناختی ، آموزش عمومی ، پیامدهای تربیتی ، تفکر انتقادی ، استقلال یادگیری ، اخلاق آموزشی