اعتبارسنجی حقوقی قراردادهای هوشمند (Smart Contracts) در مناقصات و مزایده های شهرداری

با توسعه فناوری بلاکچین، استفاده از قراردادهای هوشمند در فرآیندهای مناقصات و مزایده های شهرداری به عنوان راهکاری برای افزایش شفافیت و کاهش فساد مطرح شده است. بااین حال، اعتبارسنجی حقوقی این قراردادها به دلیل تفاوت های بنیادین با قواعد سنتی قراردادها با چالش هایی مواجه است. این مقاله به تحلیل جایگاه حقوقی قراردادهای هوشمند در نظام حقوقی ایران با تاکید بر قانون تجارت الکترونیک و قانون برگزاری مناقصات می پردازد. چالش هایی نظیر احراز قصد و رضایت طرفین، اصل لزوم، نظارت قضایی و امکان فسخ یا تعدیل قرارداد هوشمند بررسی می شود. همچنین انطباق الزامات شکلی مناقصات شهرداری با فرآیندهای خودکار و غیرقابل بازگشت در بستر بلاکچین ارزیابی می گردد. نتایج نشان می دهد که بدون اصلاح و تفسیر پویای قوانین موجود، اعتبار کامل حقوقی این نوع قراردادها در مناقصات عمومی محل تردید است. در پایان پیشنهادهایی برای رفع تعارضات و بهره گیری ایمن از قراردادهای هوشمند در شهرداری ها ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

قرارداد هوشمند ، اعتبارسنجی حقوقی ، مناقصات شهرداری ، مزایده الکترونیک ، بلاکچین ، قانون برگزاری مناقصات ، قراردادهای خوداجرا