رابطه سبک های فرزندپروری و ویژگی های شخصیت والدین با کیفیت زندگی در دانشجویان

هدف پژوهش حاضر پیش بینی کیفیت زندگی بر اساس سبک های فرزندپروری و ویژگی های شخصیت والدین در دانشجویان بود. پژوهش حاضر از لحاظ هدف جزء پژوهش های بنیادی و از لحاظ روش از نوع مطالعات همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی رودهن و والدین آن ها در سال تحصیلی ۱۴۰۴ - ۱۴۰۳ (حدود ۵۰۰۰ نفر) بود که از بین آنها به صورت نمونه گیری غیرتصادفی در دسترس ۳۶۷ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه سبک و کیفیت زندگی ویر و شربورن (۱۹۹۲)، شیوه های فرزندپروری بامریند(۱۹۷۳) PSI)) و پرسشنامه سبک و اختلال شخصیت کوهل و کازن (۲۰۰۹، PSDI-S) بود روش تحلیل این پژوهش، تحلیل رگرسیون چند گانه بود. یافته ها نشان داد شخصیت های نمایشی، خودشیفته، شخصیت مرزی، شخصیت ضد اجتماعی، شخصیت افسرده، شخصیت وابسته و شخصیت خوش بین، سبک مستبدانه و سبک سهل گیرانه، قادر به پیش بینی کیفیت زندگی دانشجویان بوده اند(۰۵/۰>p) و در مجموع ۷/۵۷ درصد از واریانس متغیر کیفیت زندگی را تبیین می کنند. نتیجه گیری می شود که سبک های فرزندپروری و ویژگی های شخصیتی والدین در پیش بینی کیفیت زندگی نقش اساسی دارند.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی بر اساس سبک های فرزندپروری ، ویژگی های شخصیت ، والدین.