نقش پژوهش معلمان در ارتقای کیفیت آموزش

پژوهش معلمان در دهه های اخیر به عنوان یکی از موثرترین رویکردها برای ارتقای کیفیت آموزش مطرح شده است. معلمانی که نقش پژوهشگر را می پذیرند، با مشاهده و تحلیل مسائل آموزشی، طراحی اقدام های اصلاحی، و بازنگری مستمر عملکرد خود، به شکلی نظام مند در بهبود فرآیند یاددهی یادگیری مشارکت می کنند. پژوهش های عملیاتی معلمان نه تنها موجب افزایش آگاهی حرفه ای و توسعه دانش تخصصی آنان می شود، بلکه کیفیت تعامل با دانش آموزان، مدیریت کلاس، طراحی آموزشی و ارزشیابی را نیز تقویت می کند و در نتیجه بر نتایج یادگیری تاثیر مثبت دارد (کرمی، ۱۳۹۸؛ احمدی، ۱۴۰۰). از آنجا که معلمان بیش از هر گروه دیگری با واقعیت های کلاس درس درگیرند، پژوهش آنان می تواند به تولید دانش بومی، افزایش انعطاف پذیری آموزشی و اصلاح سیاست های مدرسه ای منجر شود. این مقاله با هدف بررسی نقش پژوهش معلمان در ارتقای کیفیت آموزش، ضمن مرور مبانی نظری، از روش تحلیل کیفی و بررسی اسناد موجود بهره گرفته و یافته ها نشان می دهد که مشارکت معلمان در پژوهش، توسعه حرفه ای آنان را تسریع کرده و کیفیت آموزشی را در سطوح برنامه ریزی، اجرا و ارزشیابی ارتقا می دهد. همچنین نتایج نشان می دهد که ایجاد فرهنگ پژوهش محور در مدارس نیازمند حمایت سازمانی، مهارت افزایی پژوهشی، دسترسی به منابع و ایجاد انگیزه های حرفه ای است.

کلیدواژه ها:

پژوهش معلمان ، کیفیت آموزش ، توسعه حرفه ای ، اقدام پژوهی ، یاددهی یادگیری