نارسا نویسی در دانش آموز پایه چهارم

نارسانویسی یکی از اختلالات یادگیری است که بر توانایی دانش آموز در نوشتن صحیح حروف، کلمات و جملات تاثیر می گذارد و می تواند عملکرد تحصیلی وی را در دروس مختلف با مشکل مواجه سازد. در سال تحصیلی جاری، در کلاس چهارم ابتدایی با دانش آموزی مواجه شدم که در نوشتن کلمات، رعایت فاصله بین حروف و کلمات، املا و خوانایی دست خط با مشکلات متعددی روبه رو بود. این مسئله موجب کاهش اعتمادبه نفس، افت تحصیلی و کاهش مشارکت وی در فعالیت های کلاسی شده بود. هدف از این اقدام پژوهی، شناسایی علل نارسانویسی دانش آموز و بهبود مهارت نوشتاری او از طریق اجرای راهکارهای آموزشی مناسب بود. پژوهش حاضر با استفاده از روش اقدام پژوهی انجام شد. اطلاعات مورد نیاز از طریق مشاهده، بررسی تکالیف، مصاحبه با والدین و همکاران و تحلیل عملکرد دانش آموز گردآوری شد. پس از شناسایی عوامل موثر، راهکارهایی نظیر تمرینات تقویت مهارت های حرکتی ظریف، رونویسی هدفمند، استفاده از الگوهای نوشتاری، تشویق مستمر و همکاری خانواده اجرا گردید. نتایج نشان داد که اجرای برنامه مداخله ای موجب بهبود قابل توجه در خوانایی دست خط، کاهش اشتباهات نوشتاری و افزایش انگیزه دانش آموز شده است.

کلیدواژه ها:

نارسانویسی ، اختلال یادگیری ، دانش آموز ابتدایی ، مهارت نوشتاری ، اقدام پژوهی ، آموزش ابتدایی