آسیب شناسی زیرساخت های آموزش مجازی

توسعه پایدار جوامع مفهومی فراتر از رشد اقتصادی صرف است و به فرایندی اشاره دارد که در آن یک جامعه بتواند نیازهای امروز خود را برآورده کند، بدون آن که توانایی نسل های آینده برای تامین نیازهایشان را تضعیف سازد. در این نگاه، توسعه فقط افزایش تولید، درآمد یا گسترش شهرها نیست، بلکه بهبود هماهنگ و متوازن ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، انسانی، سیاسی و زیست محیطی است. جامعه ای را می توان در مسیر توسعه پایدار دانست که در آن عدالت اجتماعی، کیفیت زندگی، مشارکت عمومی، حفظ محیط زیست، امنیت روانی و اجتماعی، فرصت های برابر، سرمایه انسانی توانمند و نهادهای کارآمد به صورت هم زمان تقویت شوند. از این رو، توسعه پایدار یک پروژه کوتاه مدت نیست، بلکه فرایندی عمیق، تدریجی، چندبعدی و وابسته به بینش، برنامه ریزی و تربیت انسان هاست. در میان همه نهادهایی که در شکل دهی این فرایند نقش دارند، نظام آموزشی جایگاهی بی بدیل دارد؛ زیرا آموزش و پرورش مهم ترین ابزار انتقال دانش، ارزش، مهارت، هویت، عقلانیت و مسئولیت پذیری از نسلی به نسل دیگر است و بدون آن، هیچ جامعه ای نمی تواند مسیر پیشرفت را آگاهانه، منظم و ماندگار طی کند (ماهی گیر و همکاران، ۱۴۰۴).