عدم ارتباط معنادار بین محتوای آموزشی و مسائل واقعی زندگی روزمره

بنابراین، عدم ارتباط معنادار بین محتوای آموزشی و مسائل واقعی زندگی روزمره، باعث می شود که دانش آموزان نتوانند مهارت های حل مسئله خود را در بسترهای جدید به کار گیرند. مسائل دنیای واقعی اغلب ساختار باز، داده های ناقص و متغیرهای متعدد دارند، در حالی که مسائل آموزشی اغلب ساده سازی شده و ایزوله شده اند. این گسست باعث می شود دانش آموزان اگرچه توانایی حل مسائل ریاضی یا علمی در شرایط آزمایشگاهی را داشته باشند، اما در مواجهه با چالش های اجتماعی، شغلی یا شخصی با ساختار مبهم، دچار فلج تحلیلی شوند. بنابراین، گذار از آموزش مبتنی بر محتوا به آموزش مبتنی بر شایستگی و حل مسئله، نیازمند بازنگری بنیادین در فلسفه، ساختار، ارزیابی و تربیت معلم است تا نظام آموزشی بتواند نسلی توانمند برای مواجهه با پیچیدگی های آینده تربیت کند.