رابطه هوش هیجانی مدیران مدارس با جو سازمانی مدرسه

در نظام های آموزشی نوین، مدرسه دیگر تنها کانون انتقال دانش و مهارت های شناختی نیست، بلکه به عنوان یک نهاد اجتماعی پیچیده شناخته می شود که تعاملات انسانی، عواطف و روابط میان فردی، زیربنای اصلی موفقیت آن را تشکیل می دهند. در قلب این ساختار، «مدیر مدرسه» به عنوان رهبر آموزشی، نقشی حیاتی در جهت دهی به ارزش ها، باورها و اتمسفر حاکم بر محیط کار ایفا می کند. یکی از مولفه هایی که در دهه های اخیر توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده، تاثیر ویژگی های روان شناختی مدیران، به ویژه «هوش هیجانی»، بر «جو سازمانی» مدرسه است. این تحلیل به بررسی نقش محوری هوش هیجانی مدیر در ارتقای جو سازمانی و عملکرد مدارس می پردازد. مدیریت مدرسه به دلیل ماهیت انسانی خود، بیش از هر چیز نیازمند تعادل میان مهارت های فردی و اجتماعی مدیر است.در این راستا، خودآگاهی مدیر به عنوان سنگ بنای شفافیت سازمانی عمل کرده و با حذف نقاب های مدیریتی، بستر اعتماد و صداقت را فراهم می سازد. از سوی دیگر، خودمدیریتی با مهار واکنش های هیجانی در بحران ها، به جو مدرسه ثبات و پیش بینی پذیری بخشیده و امنیت روانی کارکنان را تضمین می کند. همچنین، آگاهی اجتماعی و همدلی مدیر، با درک نیازهای نانوشته ی معلمان، محیطی حمایتی ایجاد می کند که در آن «انسان محوری» بر «ساختارمحوری» مقدم می گردد.حاصل این تعاملات، ارتقای سلامت سازمانی و جهش در بهره وری است. در چنین فضایی، فرسودگی شغلی جای خود را به تلاش داوطلبانه و اشتیاق سازمانی می دهد. در نهایت، هوش هیجانی مدیر با تلطیف فضای مدرسه و ایجاد همسویی میان اهداف فردی و سازمانی، مدرسه را از یک نهاد اداری صرف به یک زیست بوم بالنده برای تعلیم و تربیت تبدیل می کند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، خودآگاهی ، شفافیت سازمانی ، ثبات جو ، همدلی ، بهره وری آموزشی.