بررسی و تحلیل یادگیری مبتنی بر پروژه

تحولات گسترده علمی، فناوری و اجتماعی در قرن بیست ویکم موجب شده است که نظام های آموزشی بیش از گذشته به تربیت افرادی خلاق، تحلیل گر و توانمند در حل مسائل پیچیده توجه نشان دهند. در دنیای امروز، صرف انتقال اطلاعات و تکیه بر حافظه محوری دیگر پاسخگوی نیازهای جوامع نیست و مدارس باید دانش آموزانی را پرورش دهند که بتوانند در موقعیت های گوناگون، اطلاعات را تحلیل کرده، میان داده ها ارتباط برقرار کنند و بر اساس استدلال منطقی تصمیم گیری نمایند. در این میان، تفکر انتقادی به عنوان یکی از مهم ترین مهارت های شناختی شناخته می شود که نقش کلیدی در یادگیری عمیق، حل مسئله، خلاقیت و مشارکت اجتماعی ایفا می کند. بسیاری از پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت معتقدند که پرورش تفکر انتقادی باید از سال های ابتدایی آموزش آغاز شود؛ زیرا دوره ابتدایی مرحله شکل گیری پایه های فکری، شناختی و نگرشی کودکان است و تجربیات آموزشی این دوره تاثیر ماندگاری بر شیوه تفکر آنان خواهد داشت (انیس، ۲۰۱۱).