روش های نوین تدریس بر اساس نظریه های سازنده گرایی

روش های نوین تدریس بر اساس نظریه های سازنده گرایی شکل گرفته اند. بر اساس دیدگاه سازنده گرایی، یادگیری فرایندی فعال است که در آن فراگیران با تعامل با محیط، تجربه عملی و مشارکت در فعالیت های یادگیری، دانش و مهارت های خود را می سازند. پیاژه و ویگوتسکی از جمله نظریه پردازانی هستند که بر اهمیت یادگیری فعال و تعامل اجتماعی در فرایند یادگیری تاکید کرده اند (ویگوتسکی، ۱۹۷۸). در این چارچوب، آموزش زمانی موثر خواهد بود که فراگیران فرصت تجربه، آزمایش، پرسشگری و حل مسئله را داشته باشند.