بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر بازی بر کاهش اضطراب یادگیری در دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر بازی بر کاهش اضطراب یادگیری در دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. این پژوهش از نوع کاربردی و با روش شبه تجربی و طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره ابتدایی بوده و نمونه به روش در دسترس انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شد. گروه آزمایش تحت آموزش مبتنی بر بازی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل به روش سنتی آموزش دید. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه اضطراب یادگیری بود که در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون اجرا شد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری t مستقل و t زوجی مورد تحلیل قرار گرفت.یافته های پژوهش نشان داد که بین گروه آزمایش و گروه کنترل در مرحله پس آزمون تفاوت معناداری وجود دارد و میزان اضطراب یادگیری در گروهی که آموزش مبتنی بر بازی دریافت کرده بودند به طور قابل توجهی کاهش یافته است. همچنین نتایج نشان داد که این روش آموزشی موجب افزایش انگیزش درونی، بهبود مشارکت کلاسی و ارتقای احساس خودکارآمدی در دانش آموزان شده است. در مقابل، گروه کنترل تغییر معناداری در میزان اضطراب یادگیری نشان نداد. در مجموع، نتایج پژوهش بیانگر آن است که آموزش مبتنی بر بازی می تواند به عنوان رویکردی موثر در کاهش اضطراب یادگیری و بهبود وضعیت روانی و آموزشی دانش آموزان ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر بازی ، اضطراب یادگیری ، دانش آموزان ابتدایی ، یادگیری فعال ، خودکارآمدی ، انگیزش تحصیلی